Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2008

Ανταπόκριση από το Mall στο Μαρούσι

Μαζευτήκαμε περίπου 100-150 άνθρωποι από το δεύτερο όροφο του ναού της υπερκατανάλωσης και έγινε πορεία κανονική σε όλους τους διαδρόμους. Στη συνέχεια κάποιοι στάθηκαν στην είσοδο κρατώντας πανώ που έγραφε "Καταναλώνω, αρα υπάρχω;" και άλλοι μείναν πάνω όπου διαβάστηκε κείμενο που ακουγόταν σε όλο το ναό αλλά και στο εσωτερικό των μαγαζιών.

Μοιράστηκαν διάφορα κείμενα πρωτοβουλιακά και ένα της Ανοιχτής συνέλευσης των κατοίκων Χαλανδρίου και γύρω περιοχών που αποτελεί συνέχεια της ανοιχτής συνέλευσης του κατειλημμένου δημαρχείου Χαλανδρίου-κεπ. Το κείμενο έκλεινε με τα εξής: "ενάντια στη μιζέρια και την υποχρεωτική ευτυχία υπάρχει ο δρόμος της συνέχισης των εξεγερτικών γεγονότων. Οι εκατοντάδες συλληφθέντες και οι δεκάδες προφυλακισμένοι μας καλούν να δείξουμε την έμπρακτη αλληλεγγύη μας, που δεν μπορεί να είναι άλλη από τη συνέχιση του αγώνα. Για να μην καταφέρει το σόπινγκ αυτό που δεν κατάφεραν τα ΜΑΤ." και κατέληγε "Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων, παύση κάθε δίωξης εναντίον τους". Πετάχτηκαν τρικάκια "Σκάσε και ψώνιζε" και γράφτηκαν οι εξωτερικοί τοιχοι της ιεράς μονής του χαυνωμένου τηλεθεατή-καταναλωτή "Δούλευε, ψήφιζε και σκάσε" "Οι συνειδήσεις γεννιούνται στα οδοφράγματα" "Ξυπνάτε ρε".

Επίσης στολίστηκε το δέντρο με το απαραίτητο αυτήν την εποχή - με το στανιό εορταστική- κωλόχαρτο κι οι μπάλες αποδείχτηκαν εξαιρετικά χρήσιμες για ένα απρογραμμάτιστο τουρνουά μίνι ποδοσφαίρου που στήθηκε στην είσοδο της εκκλησίας της αγίας ψευδαίσθησης της ύπαρξης μέσα απ' την κατανάλωση. Οι σεκιουριτάδες έκατσαν φρόνιμα και συνετά και ρούφηξαν τα αυγό τους και είναι καιρός αν είναι ανάγκη να δουλεύουν να σκεφτούν να βρουν μια αξιοπρεπή δουλειά ή να καταταγούν στο σώμα - ένα είναι το σώμα- να ξέρουμε με τι έχουμε να κάνουμε.

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν ποικίλη, υπήρξαν χειροκροτήματα αραιά και σπάνια, υπήρξαν μαθητές και άλλοι που ενώθηκαν συνειδητά με την πορεία ή εσπευσαν να πάρουν κείμενο, υπήρχαν βέβαια και αυτοί που δυσφόρησαν, ένιωσαν αμήχανα, ενοχλήθηκαν γιατί "τι φταίω εγώ;", αρε καθίκι μικροαστέ που να σου εξηγώ τι φταις. Συνθήματα συνέχεια και διάφορα από το "24ωρο της υποταγής δουλειά και κατανάλωση και στα άλλα θεατής" μέχρι το "ελλάς ελλήνων αστυνομικών" και το "αφήστε τις σακούλες και πιάστε τις κουκούλες, αφήστε τα ψώνια και πάρτε τα καδρόνια" και λοιπά επικολυρικά. Καλό είναι να βάλει κάποιος το κείμενο που διαβάστηκε και κάποια στιγμή και φωτογραφίες. Η συνέχεια σήμερα στον Πειραιά και στην ισραηλινή πρεσβεία. Τίποτα δεν τελείωσε. Αυτές οι μέρες είναι του Αλέξη, αυτές οι μέρες είναι δικές μας.

υ.γ. Και μια εντελώς προσωπική εξομολόγηση : Μπαίνοντας στο μολ ένιωσα την ανάγκη αν και δεν πάσχω από θρησκεία να κάνω το στραβό μου, ένιωσα δέος και πιστεύω ότι πρέπει να του βάλουνε και πολυελαίους και να καταργήσουν τα άλλα τα μαγαζιά με τα μανουάλια, διότι μοιάζουν πλέον ξεπερασμένα και προσποιητά μπροστά στο γνήσιο υπερκατάστημα λιανεμπορίου ελπίδας σε υπόδουλους.

πηγή : http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=957747

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

Αντιεξουσιαστική πρωτοβουλία αλληλεγγύης στην 70χρονη Χαρίκλεια Ανανιάδου για την αποκατάσταση του καμένου περιπτέρου της





ΕΜΕΙΣ,Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ,ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΤΗΣ 70ΧΡΟΝΗΣ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑΣ ΑΝΑΝΙΑΔΟΥ ΠΟΥ ΚΑΗΚΕ ΣΤΙΣ 2/11/08,ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΕΙΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ "ΦΛΟΓΕΣ" ΤΟΥ ΑΥΤΟΣΚΟΠΟΥ ΤΗΣ ΒΙΑΣ

ΕΚΤΑΚΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑΤΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΜΕ (ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΙΣ 31/12/08) ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΑ 10.000 ΕΥΡΩ,ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ 70ΧΡΟΝΗ ΑΝΕΡΓΗ

Εδώ καί λίγες ημέρες καί πρίν ακόμη εκδηλωθεί τό ΔΙΚΑΙΟ μαζικό κύμα κοινωνικής αγανάκτησης γιά τήν εκτέλεση του νεαρού μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τόν εγκληματία ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα στίς 6/12/08 στά Εξάρχεια, έχουμε ξεκινήσει έναν αγώνα οικονομικής αλληλεγγύης στήν 70χρονη εργαζομένη Χαρίκλεια Ανανιάδου από τήν Θεσσαλονίκη, η οποία είχε τήν ατυχία στίς 2/11/08, έξω από τό Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, να δεί το περιπτερό της να καίγεται ολοκληρωτικά από "επαναστάτες" του Σαββατόβραδου οι οποίοι θέλοντας να πρωταγωνιστήσουν άλλη μια φορά μαζί με τις μονάδες κρατικής καταστολής για τις ανάγκες τού θεάματος και της σχεδιαζομένης από το Κράτος κατάργησης του ασύλου, βρίσκονται σε τέτοια σύγχιση και "ιδεολογική" θολούρα ώστε θεωρούν προφανώς τήν καταστροφή μικροεπιχειρήσεων(που ήδη φυτοζωούν από την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης και την κυριαρχία των σουπερμάρκετ και των πολυκαταστημάτων στην καταναλωτική αγορά) καί το πλιάτσικο "αντικαπιταλιστική" καί "εξεγερσιακή" δράση!

Επανερχόμενοι στο σοβαρό για μάς ζήτημα της αλληλεγγύης στην πράξη σε έναν συνανθρωπό μας πού όχι μόνο δέν φταίει σε τίποτα να γίνεται θύμα τυφλής εκτόνωσης και βίας που έχει γίνει από κάποιους πλέον αυτοσκοπός πού προβοκάρει το κίνημα και καλλιεργεί τόν μηδενισμό, σε έναν συνανθρωπό μας ο οποίος βρέθηκε ξαφνικά στο δρόμο, στους κινδύνους και στα προβλήματα που οξύνουν τη βαρβαρότητα της επιβίωσης όταν χάνεις ξαφνικά την εργασία σου και σε μια ηλικία που όλοι ξέρουμε πως τίποτα δεν κτίζεται ξανά από το μηδέν, ΑΠΟΦΑΣΙΣΑΜΕ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΝΕΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ της Χαρίκλειας Ανανιάδου.

Αν και είχαμε δεσμευθεί, στο πρώτο μας κείμενο,για το ποσό τών 10.000 ευρώ θεωρώντας το ικανό νά καλύψει τά έξοδα όλης αυτής της προσπάθειας,θ έλουμε να ανακοινώσουμε ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ Μ.Μ.Ε πως, τελικά η αποτελεσματικότητα αυτού του σκοπού απαιτεί την υπέρβαση του ανωτέρω ορίου που είχαμε βάλει στην αρχή σαν στόχο και έτσι αποφασίσαμε να αφήσουμε τόν λογαριασμό νά κινηθεί μέχρι τήν παραμονή της πρωτοχρονιάς ώστε να συγκεντρωθούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα για την στήριξη της 70χρονης άνεργης.

Μέ το τέλος αυτής της μορφής αλληλεγγύης θα εκδοθεί από την πρωτοβουλία μας νέο δελτίο τύπου μέ το συνολικό ποσό πού συγκεντρώθηκε καί σχετική φωτοτυπία από τά ποσά καί τίς ημερομηνίες κατάθεσης στόν λογαριασμό ο οποίος θά κλείσει καί θά διαλυθεί ταυτόχρονα μέ τήν παράδοση τών χρημάτων στήν Χαρίκλεια Ανανιάδου.
Ευχαριστούμε όσους καί όσες μέχρι σήμερα έχουν βοηθήσει καί ειδικά τον αλληλέγγυο ή αλληλέγγυα(?) που έχει συμβάλλει καθοριστικά μέ ένα αρκετά μεγάλο ποσό στο λογαριασμό με τον αριθμό,

0026-0221-33-0101271081(eurobank)

στον οποίο προσδοκούμε τη συμμετοχή όλων σας με το ποσό που ο καθένας έχει δυνατότητα, μέχρι τις 31/12/08

ΣΤΟΝ ΚΟΙΝΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΗΘΙΚΗ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΛΓΗΣΙΑ,ΣΤΗΝ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ "ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΑ" ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

με την κοινωνία
Αναρχική/Αντιεξουσιαστική πρωτοβουλία από Αθήνα, Κορινθία και Αχαϊα
21/12/08

Σ.Σ. Η εικονιζόμενη δεν είναι η Χαρίκλεια Ανανιάδου (όμως ήρθε κι έδεσε!)

Λευτεριά στην Παλαιστίνη


Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας:

Αθηνα, Δευτέρα 29 Δεκεμβρίου 2008,
18:00, μπροστά από την ισραηλινή πρεσβεια. Κατεχακη & Κηφησιας


-Να σταματήσει η βάρβαρη επίθεση των Ισραηλινών στη Γάζα

-Να αρθεί ο αποκλεισμός της Γάζας

Πηγή: dromeas

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

Μαθητής λυκείου αναρωτιέται:

Αναρωτιέμαι...

Στα Θρησκευτικά διδασκόμαστε το περιστατικό κατά το οποίο ο Χριστός διέλυσε με μανία τους πάγκους των εμπόρων και μικροπωλητών έξω από το Ναό.
Σωστά?
Δεν κατηγορούμε το Χριστό για αυτούς τους βανδαλισμούς, αντίθετα πιστεύουμε πως έπραξε σωστά και Τον λατρεύουμε ως Τον Έναν και Μοναδικό Θεό μας..
Δε συμπονούμε τους φτωχούς μικροπωλητές εκείνης τη εποχής που καταστράφηκε η περιουσία τους από τη μανία του Ιησού..
Στην εποχή του ο Χριστός θα ήταν ένας βάνδαλος χωρίς κουκούλα που κατέστρεψε τη περιουσία του κοσμάκη..
Στην εποχή μας ο Χριστός είναι ο Θεός μας..
Τότε γιατί σήμερα κατηγορούμε τα παιδιά που κατέστρεψαν τα μαγαζιά και γιατί λυπόμαστε τους μαγαζάτορες?
Τι μας δίδαξε ο Χριστός?
Ας μου απαντήσει κάποιος γιατί ο καθηγητής στο Λύκειό μου δε θέλει καν να ακούσει..

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Ξυλοδαρμός και σύλληψη κοπέλας μπροστά στη μητέρα της



Το κείμενο είναι της Xripol

Η Ιστορία

Η Μυρτώ είναι μία φίλη 26 χρονών που εργάζεται και κάνει το μεταπτυχιακό της στο Brighton της Αγγλίας. Εδώ και λίγες μέρες έχει έρθει στην Αθήνα για τις γιορτές. Είναι ζωντανός άνθρωπος, καλλιτέχνης, ιδεολόγος, χορτοφάγος, φιλική, γεμάτη ιδέες και όνειρα...Είναι καλή ερασιτέχνης φωτογράφος και συνήθως κυκλοφορεί με τη φωτογραφική της μηχανή. Το Φεβρουάριο σκοπευει (ή σκόπευε...) να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα.
Στο δρόμο:
Εχθές, Δευτέρα 15/12 λίγο πριν τις 2:00 το μεσημέρι, περπατούσε βιαστικά μαζί με τη μητέρα της για να προλάβουν ανοικτή την τράπεζα. Το σπίτι τους είναι στου Γκύζη, κάποιους δρόμους πίσω από την Ασφάλεια. Ήθελαν να πάνε στη στάση μετρό των Αμπελοκήπων. Δύο δρόμους πάνω από την Γ.Α.Δ.Α, τους σταμάτησαν τα Μ.Α.Τ, λέγοντάς τους να μην προχωρήσουν άλλο, αλλά να πάνε από άλλο δρόμο. Η μητέρα της κοντοστάθηκε και έπιασε την κουβέντα με έναν αστυνομικό, ρωτώντας τον ποιά στάση μετρό είναι ανοικτή, από ποιό δρόμο να πάνε κλπ.Η Μυρτώ στάθηκε κι εκείνη, περιμένοντάς την στο απέναντι πεζοδρόμιο.Τότε ένας «άνδρας» των ΜΑΤ την πλησίασε λέγοντάς της «τι κάνεις εδώ ρε κωλόπαιδο?! Δεν σου είπαμε να φύγεις από δω?!». Η Μυρτώ εκνευρίστηκε με τον τρόπο του και έκατσε εκεί φωνάζοντας «περιμένω τη μητέρα μου (δείχνοντάς την), είτε το πιστεύεις είτε όχι!».Μετά από μισό λεπτό, μπροστά στα μάτια της μητέρας της, τέσσερεις άνδρες των ΜΑΤ ήρθαν κατά πάνω της. Της έριξαν κλωτσιά στην πλάτη κι εκείνη έπεσε στο δρόμο. Η Μυρτώ είναι λίγο πάνω από 50 κιλά. Όπως είναι φυσικό, άρχισε να φωνάζει και να τους βρίζει. Η μητέρα της άρχισε να φωνάζει πανικόβλητη και να τους παρακαλάει να αφήσουν ήσυχη τη Μυρτώ.Κάποιοι άνδρες των Μ.Α.Τ τη σταματούσαν από το να πάει κοντά στην κόρη της, όσο οι άλλοι τέσσερεις είχαν γυρίσει το χέρι της Μυρτούς πίσω από την πλάτη κρατώντας την κάτω στο δρόμο.Την κλωτσούσαν στην κοιλιά, στα πόδια, στα πλευρά, βρίζοντάς την χυδαία και σεξιστικά!Εκείνη αντέδρασε και προσπάθησε να τους ξεφύγει. Τέτοια ήταν η οργή της που τα κατάφερε για λίγο, παρόλο που στην προσπάθεια της παραλίγο να χάσει το χέρι της. Οι αστυνομικοί όμως ήταν πολλοί. Εκείνη την ώρα ήρθαν στο μέρος της «οι άνδρες με τα μπλε» (με κράνη κλπ) και της είπαν «προσαγωγή!». Η Μυρτώ τους είπε -εξουθενωμένη από το ξύλο αλλά και οργισμένη-, «εντάξει, μόνο μην με αγγίζετε! Θα περπατήσω μόνη μου».Τότε ένας απ' αυτούς πήγε από πίσω της και έκανε πάνω της την κλασική χυδαία κινήση προσποίησης σεξ.Στο δρόμο για την Γ.Α.Δ.Α την έβριζαν (λέγοντάς της το πώς θα την γ...) κι έφαγε κι άλλη κλωτσιά στην πλάτη. Η μητέρα της ακολουθούσε.Κάθε τόσο η Μυρτώ τους ρωτούσε γιατί κατηγορείται, αλλά κανείς βέβαια δεν της έλεγε.Όταν έφτασαν, δεν άφηναν τη μαμά της να ανέβει μαζί με τη Μυρτώ (και τη συνοδεία της), αλλά ένας (πιο «καλός») τελικά την άφησε.

Στη Γ.Α.Δ.Α:

Στον 11ο όροφο της Ασφάλειας γινόταν χαμός. Πολλά παιδιά, που τα τραβούσαν από δω κι από κει.Τη Μυρτώ την έβαλαν σε ένα δωμάτιο (φυσικά αφήνοντας απ' έξω τη μαμά), που είχε 2 καναπέδες. Στον ένα καθόταν ένας έφηβος 17 χρονών -όπως έμαθε αργότερα η Μυρτώ- που έκλαιγε ασταμάτητα (όσο ήταν εκεί η Μυρτώ, αυτό το παιδί -με σπασμένα τα νεύρα- δεν σταμάτησε καθόλου να κλαίει). Στο δωμάτιο ήταν 2 άνδρες γύρω στα 30, καλοβαλμένοι και μοντέρνα ντυμένοι. Είπαν στη Μυρτώ να κάτσει στον ένα καναπέ. Αμέσως της είπαν (βρίζοντάς την) να σηκωθεί και να πάει να κάτσει στον άλλο καναπέ. Η Μυρτώ δεν μιλούσε.Με το που σηκώθηκε για να πάει στον άλλοκαναπέ (δίπλα στο παιδί που έκλαιγε) την κλώτσησαν στην πλάτη.Η Μυρτώ έμεινε στην Ασφάλεια γύρω στις 3,5 ώρες. Όσο ήταν σ' αυτό το δωμάτιο, οι μπάτσοι δεν την κτύπησαν ξανά, με κλωτσιές. Της έκαναν ψυχολογικό πόλεμο, εξευτελίζοντας την προσωπικότητά της. Πλησίαζαν το πρόσωπό τους γύρω στα 10 εκατοστά από το δικό της και αποκαλώντας την ...διάφορα, της περιέγραφαν το πως θα «ασελγήσουν» επάνω της. Κάθε τόσο της τραβούσαν τα μαλλιά.Όταν ρώτησε πόσο θα κρατήσει αυτό κι αν αργούν πολύ ακόμα, ο ένας της είπε να τον ξαναρωτήσει το ίδιο πράγμα όταν θα την π... όλοι μαζί.Επειδή βρήκαν στην τσάντα της τη φωτογραφική μηχανή, τη ρωτούσαν επίμονα κάθε λίγο αν είναι δημοσιογράφος. Όταν η Μυρτώ έλεγε ότι δεν είναι, την έβριζαν.Δεν είχε μαζί της ελληνική ταυτότητα, αλλά είχε χαρτιά (ταυτότητα από τη σχολή της, πάσο κλπ) από την Αγγλία. Η μητέρα της είχε ταυτότητα μαζί της.Όταν είδαν αυτά τα χαρτιά, έδειξαν πιο εξοργισμένοι και τη ρωτούσαν τι γυρεύει στην Ελλάδα!
Η Μυρτώ τους είπε ότι ήρθε στην πόλη της, για να κάνει Χριστούγεννα με τη μητέρα της, αλλά εκείνοι της έλεγαν ότι δεν την πιστεύουν και ότι είναι ξένος δημοσιογράφος, σκουλήκι κλπ...Είδαν τις φωτογραφίες που είχε τραβήξει αυτές τις μέρες και ήθελαν να κατασχέσουν την κάρτα μνήμης της μηχανής, αλλά η Μυρτώ δεν την έδινε. Επειδή έχει σχετικά καλή Digital SLR μηχανή, την ειρωνευόντουσαν για το πώς είχε τέτοια μηχανή, ενώ δεν είναι δημοσιογράφος και πώς την αγόρασε, πόσο κοστίζει και τέτοια...Αργότερα, μπήκε στο δωμάτιο η δικηγόρος του 17χρονου. Αμέσως μαζεύτηκαν λίγο οι μπάτσοι και έγιναν πιο «ευγενικοί». Έκανε κάποιες συνεννοήσεις για το παιδί. Όπως άκουσε η Μυρτώ, το παιδί είπε ότι αστυνομικοί έβαλαν πέτρες στις τσέπες του, καθώς τον ανέβαζαν στον 11ο όροφο... (αυτός όπως είπαμε, δεν σταμάτησε καθόλου να κλαίει).Μετά η δικηγόρος πλησίασε τη Μυρτώ. Τότε τη σταμάτησαν οι μπάτσοι, λέγοντάς της ότι η κοπέλα εκπροσωπείται ήδη και ότι ο εκπρόσωπος της είναι απ' έξω.Η δικηγόρος απάντησε ότι απ' έξω είναι η μητέρα της κοπέλας κι ότι μόλις τη διόρισε δικηγόρο και της Μυρτούς, όταν είδε ότι έμπαινε στο δωμάτιο ως δικηγόρος του άλλου παιδιού.Είπε στη Μυρτώ να μη φοβάται.Έκανε κάποιες συνεννοήσεις, χαρτούρα κλπ. Η κατηγορία της τελικά ήταν «αντίσταση κατά της αρχής».Την άφησαν να φύγει. Ο 17χρονος έμεινε εκεί.Μετά πήγε στο νοσοκομείο. Στον Ερυθρό Σταυρό που εφημέρευε. Ήταν γεμάτο έφηβους.Η Μυρτώ, που δεν μπορεί και τα νοσοκομεία, έφυγε μετά από λίγο χωρίς να βγάλει ακτινογραφία. Ήθελε μόνο να πάει σπίτι της και να βγάλει τη βρωμιά από πάνω της. Το μόνο που ήθελε απεγνωσμένα, ήταν να πλυθεί. Κι ας πόναγε παντού.Έξω από το δωμάτιο στον 11ο όροφο, μπροστά στη δικηγόρο, ένας αστυνομικός της έκανε το εξής χιούμορ:«σκέψου και την καλή πλευρά.Σε φέραμε εδώ γιατί σε περάσαμε για 10 χρόνια νεώτερη!»Επίλογος:Πώς αισθάνεται η Μυρτώ; Μόνο όποιος έχει ζήσει κάτι τέτοιο μπορεί να την καταλάβει.Μου είπε ότι αισθάνεται άδεια. Σαν μετά από βιασμό. Πιο πολύ απ' όλα την τρόμαξε ο εαυτός της. Αυτό μου είπε. Από άνθρωπος δυναμικός, αλλά ειρηνιστής, είδε τον εαυτό της να θέλει να σκοτώσει. Δεν ήθελε να πετάξει πέτρα ή να διαμαρτυρηθεί. Μετά από λίγο δεν τους μιλούσε καθόλου. Δεν τους απαντούσε. Ήθελε μόνο να τους σκοτώσει με τα ίδια της τα χέρια. Τίποτ' άλλο. Αυτό την τρόμαξε πιο πολύ απ΄ όλα.Μετά αμφισβήτησε το νόημα των ονείρων της.Η Μυρτώ, εκεί που περπατούσε με τη μητέρα της, σωφρονίστηκε από την κρατική μηχανή.

ΠΗΓΗ: http://policeviolence.blogspot.com