Κορκοδιήγημα

Ανεκδιήγητοι στον Ριζοσπάστη. Πρώτα απέδειξαν ότι δεν μπορούν να αντιληφθούν τι συμβαίνει στην κοινωνία με τη νεανική εξέγερση. Τώρα η πολιτική αχρηστία παντρεύεται την ανερμάτιστη λογοτεχνία.

Ανώνυμος διηγηματογράφος σε πρωτοπρόσωπη αφήγηση φοράει το φωτοστέφανο του λαϊκού παιδιού στον δολοφόνο αστυνομικό του 15χρονου Αλέξη αθωώνοντάς τον.

Ο καλλιτέχνης μπορεί να βλέπει ό,τι θέλει. Σκεπτόμενους μπάτσους που δολοφονούν, και μετά καταγγέλλουν τους ανωτέρους τους και προσχωρούν στο Αντιιμπεριαλιστικό Λαϊκό Μέτωπο.

Δεν είναι αυτό το πρόβλημα. Το τραγικό αδιέξοδο αυτής της Αριστεράς είναι ότι πάει να φορέσει τη δική της εικόνα στην πραγματικότητα. Οπως πλάθει το δικό της Κορκονέα, σκιτσάρει τη δική της μεταφυσική εκδοχή για το κίνημα.

Στη λογοτεχνία μιλάμε για φαιδρούς πειραματισμούς. Στην πραγματική ζωή είναι πολύ χειρότερα τα πράγματα.

Copy paste από εδώ:

Ποίηση στη σκάλα