Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

Το τέλος μιας ουτοπίας

1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Τίποτα δεν πάει χαμένο φίλοι μου. Έχω παρακολουθήσει την πορεία σας και έχετε πράγματι προσφέρει πολλά στη Ζάκυνθο(όσο τουλάχιστον σας επέτρεψαν οι συνθήκες...). Να θυμάστε ότι οι ουτοπίες του σήμερα είναι οι βάσεις που θεμελιώνεται η ελπίδα του αύριο...